Wedstrijdverslagen

Wedstrijdverslagen

FC Medemblik MO13-1 - FC Purmerend MO13-2

Sterke opening van het nieuwe seizoen voor de MO13-2


Eindelijk! De lange zomerstop is voorbij en na een drietal trainingen waarin de meiden gretig aan de slag gingen dan vandaag de eerste wedstrijd. Een bekerwedstrijd, uit tegen FC Medemblik. Tja, en wat moet je verwachten van zo'n wedstrijd? Van een team dat voor ongeveer de helft uit ervaren MO13-meiden bestaat, en verder uit meiden die net uit de MO11 komen? Het is dan altijd even afwachten hoe zo'n team in het begin met elkaar samenspeelt. Zeker ook als je een coach hebt die gewend is aan 7 meiden op een half veld.

Het begin was in ieder geval leuk. We bleken op het hoofdveld te mogen spelen, met kleedkamers onder de tribune. Je komt via een trap uit die kleedkamers zo het veld op, wat er natuurlijk wel heel officieel uitziet. Daar wilden de meiden dan ook officieel voor de wedstrijd uit naar boven komen. Medemblik bleek dat ook wel een leuk idee te vinden en zo kwamen de twee teams vlak voor het begin van de wedstrijd de trap en het veld op gerend. Uiteraard onder luid applaus en gejuich van het massaal meegekomen publiek ;-)

Nog wat onwennig gingen de meiden op hun plekken staan. Na het eerste fluitsignaal bleek inderdaad dat ons team nog wel even aan elkaar moet wennen. Het was nog lastig elkaar te vinden en de MO11-meiden moesten erg wennen aan zo'n groot, vol veld. Medemblik kon vrij eenvoudig door ons middenveld komen en de meiden van onze tegenstander tikten zich soepel vrij voor het doel van Esri. Die had een paar mooie reddingen, maar moest helaas ook drie keer de bal uit het net vissen. Medemblik had een paar sneller aanvallers, die er aan de buitenkant steeds door bleven komen. Door een paar van onze snellere meiden naar achteren te halen werd echter meteen de angel uit de aanval van Medemblik gehaald.

Het ging ook meteen beter lopen. De meiden begonnen aan elkaar te wennen en konden elkaar steeds beter vinden. Dit leverde een paar mooie aanvallen op. Lindsay was gevaarlijk en mocht tien minuten voor rust een vrije trap nemen in het strafschopgebied. Deze mocht ze direct schieten van de scheids en dat deed ze heel goed. Als een volleerd biljartspeler kaatste ze de bal via de paal en de rug van een tegenstander het doel in. 3-1!

En de aanvallen van onze kant bleven komen. Medemblik kwam simpelweg onze verdediging niet meer door, maar aan de andere kant was het Lisa die er mooi 3-2 van maakte. Vlak voor rust werd het zelfs nog mooier, toen Jasmijn de 3-3 binnentikte. Er werd dan ook flink op los geappt in de appgroep van ons team, om de thuisgebleven ouders op de hoogte te brengen van deze fantastische comeback.

De stemming in de kleedkamer was in de rust begrijpelijk heel positief. Als je zo snel van 3-0 achter naar 3-3 komt, dan mag je ook gewoon heel trots zijn op jezelf. Het was daarbij mooi om te zien dat de meiden echt serieus met de wedstrijd bezig waren. Er werden goede opmerkingen gemaakt over wat er in de tweede helft allemaal nog beter zou kunnen en er werden hele positieve aanwijzingen aan elkaar gegeven.

De tweede helft ging lange tijd gelijk op. Je zag echter wel op gegeven moment dat het mis liep. We speelden met een conservatieve 4-5-1 opstelling, maar dat begon steeds meer op een 4-1-5 opstelling te lijken. De meiden in het middenveld, die flink wat meters hadden gemaakt, bleken vaker voorin plakken als Medemblik in de aanval ging. Onze sterk verdedigende meiden konden dat lang tegenhouden, maar op gegeven moment vloog toch de 4-3 voor Medemblik erin. Zonde! Er werd nog even gestreden voor de gelijkmaker, maar toen een buitenspelsituatie en een omhoog gestoken vlag niet werden gezien door de scheidsrechter, was het zomaar 5-3 voor Medemblik.

Boze gezichten bij de meiden over zoveel onrecht, wat mooi illustreerde hoe enorm gedreven er gespeeld werd. De inzet en passie waren enorm. Dat we vandaag dan hebben verloren, het geeft niet. Deze bekerwedstrijden zijn toch vooral als oefenwedstrijden bedoeld en we hebben nu mooi zicht gekregen op een paar zaken waar we in de toekomst op moeten letten. En al namen we de overwinning dan niet mee naar huis, we konden toch trots zijn op onze meiden.

Esri was een hele zekere factor in het doel. Ze straalt rust uit en is niet bang om zich voor de bal te storten. Het geeft veel rust om zo'n betrouwbare keeper in het doel te hebben staan. De verdediging speelde ook prima. Er ging wel eens iets mis, maar we hebben wel het fundament gezien van een verdediging die heel goed kan worden. Luna was vandaag de perfecte leidster van de verdediging. Ze straalt iets onverzettelijks uit en heeft daarbij een harde trap in haar benen. Als aanvoerder deed ze het daarnaast ook erg goed. Luna en Do kunnen samen uitgroeien tot een hart van de verdediging waar je niet zomaar langskomt. Ook Do deed het prima vandaag. Ze is sterk aan de bal, maar ook in het afpakken van de bal. Dat de scheidsrechter dan soms een schouderduw aanziet voor een overtreding... Do kan er ook niets aan doen dat de meiden van Medemblik blijkbaar de vallende ziekte hebben. Frederique stond weer op haar favoriete plekje linksachter en was weer fantastisch. Ze was waarschijnlijk het kleinste meisje van het veld, maar met haar snelheid en kracht maakt ze het elke aanvaller moeilijk. Zeynep worstelde met een verkoudheid, maar liet toch zien dat ze het in zich heeft een goede voetbalster te worden. Dit was pas haar tweede wedstrijd, maar ze stond toch al een stuk zekerder in het veld dan vorige keer. Noa was vorig seizoen onze keeper en aanvalster, maar we hebben haar dit keer achter ingezet om wat snelheid te brengen. Ze stortte zich volop op haar taak en hielp mee de wedstrijd om te keren. Ze zorgde ook wel voor wat gevaarlijker situaties door binnendoor uit te verdedigen, maar nadat we haar dat in de rust hadden gezegd ging dat meteen in de tweede helft een stuk beter. We hopen maar dat Noa zich misschien wil ontwikkelen in de verdediging want dat heeft ze wel in zich.

Het middenveld had het niet makkelijk vandaag, maar heeft zich enorm ingezet. De meiden hebben allemaal veel meters gemaakt. Lindsay was erg sterk als midmid. Ze was vooral in de eerste helft constant gevaarlijk en heeft heel wat meiden van Medemblik weten te omspelen. Mooie goal ook! Jasmijn stond naast Lindsay en speelde ook een prima wedstrijd. Ze ondersteunde Lindsay heel goed, maar deed daarnaast ook zelf haar ding. En dat doelpunt was gewoon perfect afgerond. Selin speelde lekker fel en had er duidelijk zin in. Op gegeven moment stond ze ook even achterin en ook dat deed ze heel goed. Super om te zien hoe snel zij zich ontwikkelt. Liona had het niet makkelijk tegen de meiden aan de rechterkant, maar liet zich niet zomaar voorbij lopen. Ze had een paar mooie acties en gaat ook goed vooruit. Als ze wat meer gewend is aan het grote veld gaat die stijgende lijn van vorig seizoen zeker doorgezet worden! Dat geldt ook voor Kimberley, die aan de andere kant van het midden heel wat meiden de voet dwars heeft gezet. Ze heeft een groot deel van het vorige seizoen gemist door een blessure, maar daar was vandaag weinig van te merken. Leuk om te zien hoe Lisa ook vooruit gaat. De meiden aan haar kant van het veld hadden het moeilijk tegen haar. Ze blijft kappen en draaien tot ze haar tegenstander voorbij is en zet daarbij regelmatig de turbo aan. Dat doelpunt was dan ook echt verdiend. En Tamara deed ook goed haar best vandaag. Je kunt haar eigenlijk op elke plek wel neerzetten en ze gaat er vol voor.

Voorin vandaag slechts 1 meisje. Meike had het dan ook niet makkelijk, maar liet zich niet weerhouden om constant de strijd aan te gaan met de meiden van de tegenstander. Dat waren grote, sterke meiden, maar ze wist er toch regelmatig langs te komen. Volgende week wellicht met Madelief naast haar, dan kunnen de meiden samen de strijd met de verdediging aangaan.

Het was een mooie wedstrijd, vooral door de enorme inzet van de meiden. Als coach is het wel even wennen aan zo'n groot veld en zo'n groot aantal meiden, maar het was ontzettend leuk ze vandaag te coachen. Misschien liep niet alles zoals het moet, maar daar gaan we gewoon aan werken bij de training. We gaan er een mooi seizoen van maken.

Patrick






MO11-meiden ongeslagen bij het Mona Burgering toernooi in Heiloo


Het toernooienseizoen is toch wel een van de hoogtepunten van een voetbaljaar. Je komt nog eens ergens anders, waar je dan tegen clubs speelt die je normaal gesproken niet tegen komt. De MO11-1 meiden hebben dit seizoen al heel wat toernooien gespeeld, maar het Mona Burgering Toernooi van HSV was denk ik wel het hoogtepunt. Een toernooi met een zeer uitgebreid programma (van 10 tot 15.30!) en maar liefst zes wedstrijden. Maar ook een toernooi met een relaxte sfeer en een MO11-1 die op haar best presteerde.

Normaal gesproken hebben onze meiden wel een beetje moeite met op gang komen bij een toernooi en dat was dit keer eigenlijk ook wel zo. Toch was de eerste wedstrijd een beetje anders dan anders. De tegenstander liet namelijk lang op zich wachten en kwam pas vijf minuten nadat de wedstrijd van start had moeten gaan het veld op lopen. Daar gingen ze nog uitgebreid over een tactiek discussieren, waarna we dan eindelijk konden starten. Maar ja, als je wedstrijd dan maar een kwartier duurt, ben je amper begonnen voordat het fluitsignaal voor het einde van de wedstrijd gaat. En zo duurde die eerste wedstrijd tegen de MO11-1 van Vitesse 22 dus maar 7 minuten. Dat daarin weinig spannends gebeurde mag duidelijk zijn. Wel vervelend dat een aantal van onze meiden hierdoor helemaal het veld niet in konden komen omdat net toen we wilden gaan wisselen er al afgefloten werd. Nou ja, goed, 0-0 dus.



De tweede wedstrijd was tegen de MO11-2 van KSV. Een ploeg met wat kleine meiden, die flink van zich afbeten. We kwamen wel voor binnen een halve minuut door een verwoestende uithaal van Charissa, maar we vergaten daarna eigenlijk door te drukken. Er was weer een veel te groot gat tussen voorhoede en achterhoed, waardoor het spel rommelig bleef. We kregen nog wel wat kansen en onze tegenstander was eigenlijk niet echt gevaarlijk, maar dan zul je net zien dat er uit hun enige echte kans een doelpunt valt. Een corner ging via een van onze eigen meiden het doel in, zodat het 1-1 werd. Meer zat er deze wedstrijd niet in.

Tijd voor wat tactische aanpassingen. Het 3-2-1 systeem werd omgeruild voor een 2-2-2 systeem. Er werden wat specifieke aanwijzingen gegeven aan de meiden en we gingen er wel een beetje vanuit dat het zo beter zou gaan. We hadden dan ook een sterke tegenstander, de MO11-1 van HSV. Een team dat in onze competitie 1 plekje boven ons was geeindigd. Sterker nog, als we toen de onderlinge wedstrijd niet nipt van dit team hadden verloren, dan waren we kampioen geworden. Genoeg reden zodoende om er flink de beuk in te gooien. Het was duidelijk dat deze wedstrijd alles een stuk beter liep. Er werd goed gepasst, iedereen was scherp en Noa stond prima te keepen in het doel. Maar de tegenstander was ook goed aan het spelen en het was zodoende een wedstrijd die flink op en neer golfde. Eigenlijk verdiende dit duel ook geen winnaar en zo werd het 0-0.

Drie gespeeld, drie punten. Helemaal niet slecht, maar we wilden nu toch ook wel eens een keer gaan winnen. Dat leek niet te gaan gebeuren in de volgende wedstrijd, tegen KSV MO11-1. Dit team speelt hoog in de eerste klasse, waar het onder andere Berkhout en Purmersteijn had verslagen, de twee sterkste teams uit onze najaarscompetitie. Maar onze meiden hadden energie gekregen van de vorige wedstrijd (of misschien kwam het door de laaaaaange pauzes tussen de wedstrijden) en stonden er klaar voor om het tegen dit team op te nemen. Zo begon er een spannende wedstrijd, waarbij de ouders van onze tegenstander er van waren overtuigd dat ze wel even zouden gaan winnen. En na een sterk begin leek het er ook op dat KSV door zou gaan drukken... tot wij uit een mooi opgezette aanval de 1-0 binnentikten! Het was Kiki die een prachtige goal maakte, waarna de wedstrijd helemaal omsloeg.



Dit kan natuurlijk ook komen door het ludiek uitgedoste dweilorkest dat opeens achter ons plaats had genomen en dat op volle kracht begon te tetteren. Nu ben ik normaal gesproken al niet zo goed te verstaan door de meiden, maar nu had ik helemaal een stel signaalvlaggen van Schiphol nodig om aan de meiden duidelijk te maken wat ze moesten doen. Het maakte niet uit, herrie of niet, de meiden hielden stand en zo sleepten we de eerste overwinning binnen.

Zoals gezegd, het was vaak lang wachten tussen de wedstrijden door. Toch is dit inmiddels zo'n hecht team geworden dat de meiden zich uitstekend hebben vermaakt. Er werden heel wat dueltjes uitgevochten in de voetbalkooi, er werd op allerlei doelen geschoten en de meiden hebben zo eigenlijk de hele dag niks anders gedaan dan voetballen. Prima extra training dus! En anders was er altijd nog het dweilorkest om gillend bij vandaan te rennen...

Misschien was dat de reden wel dat het tegen de MO11-2 van HSV zo goed liep. Uit allevier de eerste aanvallen van deze wedstrijd vielen doelpunten. Daarna voerden we wat tactische veranderingen door om ook andere meiden een kans te geven de aanval op te zoeken, waarna er in het restant van de wedstrijd nog twee doelpunten vielen. Charissa vervolmaakte een mooie hattrick, Kiki en Demy prikten er een goal in en een onfortuinlijk meisje van HSV maakte met een prachtig schot in eigen doel de 0-6.

Nog 1 wedstrijd, tegen Nieuwe Niedorp MO11-1. Met nog een kans om de grootste beker mee naar huis te kunnen nemen. Wederom speelden we heel sterk en alhoewel de tegenstander ook wel in de buurt van ons doel te vinden was, waren wij het toch vooral die het deze eersteklasser lastig maakten. Er volgen heel wat ballen richting doel van Nieuwe Niedorp, maar het was uiteindelijk Kiki die met het hoofd een corner van Charissa subliem binnenknikte. Waarschijnlijk het eerste kopdoelpunt dit seizoen van onze meiden! De teller versprong hierna niet meer en zo wonnen we ook de laatste wedstrijd van dit toernooi. Niet gek: drie keer winnen, drie keer gelijk. Helaas hadden twee andere teams het toch beter gedaan, maar met een derde plek, en het vertoonde spel, mochten de meiden toch heel tevreden zijn.

Het was een gezellige dag. Na een heel seizoen samen, met heel wat wedstrijden en trainingen, kennen de meiden elkaar natuurlijk ook behoorlijk goed. Ze zijn met zijn tienen vriendinnen van elkaar geworden en ook de drie fantastische hulpmeiden van vandaag hebben denk ik wel genoten. Het is een mooi stel gekke, gezellige en lieve meiden bij elkaar, die stuk voor stuk ook nog eens heel goed kunnen voetballen. Zoals er ook vandaag weer werd gespeeld hadden we een klein jaar geleden niet kunnen verwachten. Demy, Frederique, Jayda, Kimberley, Liona, Madelief, Noa, Selin, Siomara en Tamara gaan een mooie carriere tegemoet als ze gewoon goed blijven doortrainen en hun best doen! Dit seizoen nog 1 toernooi en 1 oefenwedstrijd, en nog even een aantal weken doortrainen, en dan zit het seizoen er helaas weer op. Maar die vakantie hebben ze (en hun altijd behulpzame ouders) ook wel verdiend.

Zo, doe mij nog maar een Mona Burger!

Patrick (met foto's van Siomara, Jonna en Patrick)






Purmerend MO11-1 knap 3e bij Paastoernooi Always Forward


Hoe kun je Tweede Paasdag nu beter doorbrengen dan bij een goed georganiseerd Paastoernooi? De meiden van de MO11-1 waren uitgenodigd door Always Forward in Hoorn. Wel in een pittige poule. Als tweedeklasse team zouden wij aan moeten gaan treden tegen eersteklasse teams en zelfs een hoofdklasse team! Maar we gaan een uitdaging nooit uit de weg. Zes meiden van ons team (Siomara, Jayda, Demy, Madelief, Kimberley en Liona), plus drie meiden uit de MO11-2 (Isa H, Isa V en Valeria) en twee uit de MO13-1 (Lisa en Charissa). Een mooi team bij elkaar waar we toch zeker niet mee weggespeeld zouden worden?

Het werd een toernooi met drie spannende wedstrijden waarin de meiden boven zichzelf uitstegen. Er werd strijd geleverd, mooie combinaties op de mat gelegd en twee keer bijna gewonnen. Goed, het weer hielp niet echt mee. Daar komt bij dat de wedstrijden soms meer weg hadden van een archeologische expeditie op kleivlaktes waar her en der een plukje gras groeide. En om de een of andere reden vinden ouders het niet fijn om op Tweede Paasdag al om negen uur in de ochtend in een voetbalkantine te zitten ;-) Toch was het een mooi toernooi.

De eerste wedstrijd was tegen Westfriezen MO11-1. Een team dat ook in het geel speelde, wat enigszins verwarrend was. Onze meiden schoten hun rode trainingsjasjes aan en dat probleem was ook alweer opgelost. Een probleem dat niet was opgelost was het feit dat de meiden een beetje mat aan de wedstrijd begonnen. Westfriezen had nog net geen geschreven uitnodiging gekregen om eens feest te komen vieren voor ons doel. Er vlogen dan ook twee ballen in die voor Valeria (in deze wedstrijd keepster, en ze deed het echt prima) onhoudbaar waren, maar dat schudde ons team wel een beetje wakker. Hartstochtelijk aangemoedigd door een grote schare Purmerendse familieleden kwamen we zowaar meerdere keren voor het doel van de tegenstander, maar helaas bleef het toch bij 0-2.

De tweede wedstrijd ging een stuk beter. Hoofdklasser Always Forward was hierin onze tegenstander. Vanaf het eerste fluitsignaal vlogen onze meiden er vol bovenop. De eerste vijf minuten speelden zich af voor het doel van Always Forward. Een goed voorzet van Lisa werd netjes in het doel gewerkt: 1-0 voor ons! Dat de doelpuntenmaakster een speelster van Always Forward was, was dan wel een beetje sneu voor de tegenstanders, maar gaf wel aan dat Always Forward moeite had met de druk om te gaan. Hierna kwamen ze er wel vaker uit. Charissa (deze wedstrijd de keepster) werd flink op de proef gesteld maar wordt niet voor niets vaker door andere teams op doel gevraagd. Ze wist er meerdere lastige ballen uit te houden. Ze dook daarbij links en rechts en dat ze daarbij langzaam maar zeker in een soort moddermonster aan het veranderen was kon haar niks schelen. Helaas wisten we de winst niet in onze greep te houden. Vijf minuten voor het einde wist onze goed spelende verdediging een doorgebroken speelster niet tegen te houden, waarna het 1-1 werd. De angel was daarmee wel een beetje uit de wedstrijd, die we zodoende met een gelijkspel eindigden.

Wedstrijd drie dan, tegen de Stormvogels. Onze beste wedstrijd, die mooi op en neer golfde. Dan weer waren we gevaarlijk voor het doel van Stormvogels, dan weer kwam Stormvogels gevaarlijk in de buurt van ons doel. Liona keepte deze wedstrijd, haar eerste keer op doel. Ze heeft de hele Pasen staan oefenen en dat was ook wel te zien, want ze wist op 1 na alle schoten knap uit het doel te houden. Die ene misser was dan wel het enige doelpunt van de wedstrijd, wat tot hartstochtelijke tranen bij een aantal van onze meiden leidde. Niet verwonderlijk, want ze hebben fantastisch geknokt en hadden in deze wedstrijd echt meer verdiend.

Na afloop nog een teamfoto gemaakt, waar de teleurstelling nog een klein beetje op terug te zien was. Maar toch ook wel een beetje trots, want ze hadden het die meiden uit de hogere klasse toch maar mooi moeilijk gemaakt. Afgezien van een te afwachtend begin in de eerste helft van de eerste wedstrijd hebben ze zich toch allemaal van hun beste kant laten zien. Neem Demy, die samen met Isa H en Lisa onze zeer solide verdediging vormde. Ook tegen deze sterke meiden rende ze zich weer de longen uit het lijf en wist menig tegenstander te omspelen. Ze heeft echt zicht op het spelletje en dat liet ze weer volop zien. Siomara is een meisje dat zowel achterin als in het midden sterk is. Ze laat zich niet van de bal af zetten en is niet bang een schouderduwtje uit te delen. Jayda mocht van ons vandaag wat meer naar voren spelen, maar vindt het dan toch moeilijk de verdediging achter zich te laten. Ze houdt de meiden die achterin staan goed in de gaten en geeft dan ook commentaar als ze iets teveel van hun plek afwijken.



Madelief had het vandaag moeilijk tegen haar grote, sterke tegenstanders. Toch maakte ze meerdere goede acties en was ze een paar keer dicht bij een doelpunt. Met een beetje meer mazzel was er zeker wel een ingevlogen. Kimberley had wat last van haar buik maar deed toch goed haar best op het middenveld. De wedstrijd waarin ze een tijdje de plek van Madelief in mocht nemen in de spits, liet ze zien dat dit best een plek voor haar kan zijn om eens wat vaker te staan, wellicht in een wedstrijd van 8 tegen 8 naast Madelief. En Liona deed goed haar best in het veld, maar verraste iedereen op doel. Ze stond heel zeker te keepen, alsof ze het al jaren deed. Haar uittrappen waren ook stuk voor stuk ver en goed gemikt.



De jongere meiden van de MO11-2 lieten zien dat ze enorme stappen vooruit hebben gemaakt. Isa H was bijvoorbeeld bijna niet te verslaan in de verdediging. Het is ontzettend leuk om te zien hoe zij zich in een tegenstander vastbijt, maar ook al goed zicht heeft op hoe een wedstrijd loopt. Ook zij is niet bang om een tegenstander reglementair van de bal af te zetten en er dan zelf mee aan de haal te gaan. Valeria keepte een goede wedstrijd, maar is ook altijd een meisje dat veel onrust kan stichten in een verdediging. Als ze de bal kwijt raakt vecht ze net zo lang tot ze hem weer terug heeft veroverd. En Isa V speelde ook drie goede wedstrijden. Ze liet zich soms een beetje intimideren door de grotere meiden van de tegenstander, maar dat is ook niet zo gek als je veruit het jongste meisje op het veld bent. In de latere wedstrijden durfde ze het aan mooie acties langs de zijlijn te maken en liet ze zich ook niet onbetuigd op verdedigend gebied. Als we nog een vierde wedstrijd zouden hebben gespeeld was ze waarschijnlijk helemaal losgekomen.



De twee meiden uit de MO13-1 genoten zichtbaar om weer eens op een klein veld te spelen. We hadden Lisa en Charissa meegevraagd om hun ervaring een beetje over te brengen op de jongere meiden in het team en dat deden ze fantastisch. Daar komt natuurlijk bij dat ze ook heel goed kunnen spelen, wat ze vandaag drie keer lieten zien. Charissa viel niet alleen maar op door het feit dat haar tenue er steeds minder geel en rood uit begon te zien, maar ook door haar enorme inzet. Ze draaide menig verdediger dol en had ook wel een doelpunt verdiend. En Lisa speelde ook erg goed, zowel in de verdediging als in de spits. Het is fijn zo'n zekere speelster in je team te hebben.
Zo, het grote boek met complimenten mag weer dicht. We hebben genoten van de meiden, die hun derde plaats zeker hadden verdiend, maar die ook wel nog hoger hadden mogen eindigen. We hebben nog wel een half dozijn toernooien voor de boeg dit seizoen, me dunkt dat het mogelijk moet zijn om met deze inzet er daar ook minstens 1 van te gaan winnen!

 

HSV MO11-1 - FC Purmerend MO11-1 3-1 klik hier
FC Purmerend MO11-1 - VVS46 MO11-2 3-1 klik hier
FC Purmerend MO11-1 - St. West Frisia/Dindua MO11-1 4-0 klik hier
Westfriezen MO11-1 - FC Purmerend MO11-1 0-1 klik hier
FC Purmerend MO11-1 - VV Purmersteijn MO11-1 4-1 klik hier
Grasshoppers MO11-1 - FC Purmerend MO11-1 3-6 klik hier
FC Purmerend MO11-1 - RKEDO MO11-2 1-4 klik hier
De Valken MO11-1 - FC Purmerend MO11-1 3-2 klik hier
FC Purmerend MO11-1 - Medemblik MO11-1 10-0 klik hier
SV Zandvoort MO11-1 - FC Purmerend MO11 0-1 klik hier
Berkhout MO11-1 - FC Purmerend MO11-1 7-0 klik hier


FC Purmerend MO11-1 - Volendam MO11-3

7 oktober 2017
Uitslag: 3-0 voor ons!

Het is onvervalst hondenweer op de velden van FC Purmerend. Het komt met bakken uit de lucht, het is koud en als je wind tegen hebt komt de regen bijna verticaal tegen je aan. Twee minuten buiten lopen zonder paraplu en je bent nat tot op je onderbroek. Toch hebben de meiden van de FC Purmerend MO11-1 er weer zin in. We hebben het een aantal wedstrijden heel goed gedaan en je merkt dat de meiden enorm veel zelfvertrouwen hebben. Onze tegenstander heeft dat duidelijk niet. Terwijl onze dames fanatiek met de warming-up bezig zijn, staat Volendam te schuilen, waarna ze vlak voor het fluitsignaal met tegenzin het veld opschuifelen.

Volendam heeft grote speelsters, maar ze laten zich als het fluitsignaal heeft geklonken heel eenvoudig overbluffen door onze meiden. Bij de bespreking hadden we gezegd dat ze er vol voor moesten gaan vandaag, dat hebben ze duidelijk ter harte genomen. We oefenen bij de meeste trainingen op het uitvechten van duels en je ziet dat prachtig terug op het veld. Elke tegenstander die de bal heeft wordt gelijk vol inzet aangevallen en de verdediging van Volendam weet duidelijk geen raad met onze aanvalsdrang. De coach van Volendam lijkt er ondertussen niet zo'n zin in te hebben. Vlak nadat Ivana mooi 1-0 heeft gemaakt roept hij Wiljan, onze scheidsrechter, bij zich, om te vragen of we niet kunnen stoppen. Dit, terwijl er op alle velden gewoon gevoetbald wordt en onze meiden ook door willen gaan. Ze zijn stuk voor stuk helemaal doorweekt, maar zijn hier gekomen om te voetballen en de drie punten te pakken. De wedstrijd gaat na enige discussie door en het wordt al snel eenrichtingsverkeer.

Eerst is het Demy die er 2-0 van maakt (haar eerste doelpunt!), dan is het Ivana die haar tweede van de dag aantekent. 3-0! Het zou wel eens een hoge uitslag kunnen worden, ware het niet dat de oranje meiden van Volendam opeens het veld aflopen. Verbazing alom in ons team, maar al snel blijkt dat Volendam niet meer wil spelen. Ze kunnen blijkbaar niet goed omgaan met de regen de kou, wat voor onze meiden als een grote teleurstelling komt.

Toch, niet getreurd meiden! Aangezien Volendam opgeeft gaan de drie punten naar ons. Maar ook als de wedstrijd door was gegaan weet ik zeker dat we hadden gewonnen vandaag, misschien zelfs wel met dubbele cijfers. Ondanks de kou stonden alle meiden namelijk fantastisch te spelen. Noa heeft als keeper welgeteld 1 bal gehad en had eigenlijk ook best even in de dugout kunnen gaan zitten om te schuilen voor de regen. Als het op inzet aankomt lijken we sowieso wel onverslaanbaar. Je ziet het team razendsnel groeien, en zo staan we na drie wedstrijden gewoon derde! We hebben de wedstrijd tegen de nummer 2 volgende week voor de boeg en dat zou wel eens een mooie wedstrijd kunnen worden. Onze MO11-1 heeft weer enorm veel extra zelfvertrouwen opgedaan en dat is ook helemaal terecht. Super meiden!

(Er wordt wel eens gezegd dat meiden alleen voetballen voor de gezelligheid en dat het ze verder niet zoveel kan schelen, maar de meiden van de MO11-1 laten heel duidelijk blijken dat dit niet zo is. Voor de wedstrijd hebben de meiden het allemaal alleen maar over onze tegenstander en hoe deze het in voorgaande wedstrijden heeft gedaan. Ze analyseren zelf al dat dit best een 'pittige' wedstrijd kan worden, maar dat we 'zeker kans maken'. En na afloop van de wedstrijd is er gejuich als blijkt dat we dan zomaar even 1e staan. Enorm leuk om te zien hoe alle meiden meeleven, ik denk ook zeker dat dit een belangrijk deel van de kracht van ons team is.)

Patrick, met dank aan Sharis voor de foto's!


VV Oosthuizen MO11-1 - FC Purmerend MO11-1
Zaterdag 30 september 2017
Uitslag: 2-3 voor ons!

De schrik slaat de meiden van de MO11-1 van FC Purmerend om het hart bij aankomst op het veld. "Wat zijn dat allemaal grote meiden waar we tegen moeten! Daar gaan we nooit van winnen!" Inderdaad heeft Oosthuizen wel wat lengte in het team staan. Maar al snel blijkt weer eens dat het in een wedstrijd helemaal niet gaat om hoe lang of hoe sterk een meisje is. Onze 8-jarige Isa H heeft bijvoorbeeld maling aan hoe groot of hoe oud haar tegenstanders zijn en duwt ze gewoon opzij als ze te dicht bij haar in de buurt komen. Dit is wel een beetje tekenend voor de hele wedstrijd. De 12 meiden die we hebben meegenomen tonen namelijk weer enorm veel inzet, waarmee ze het dat grotere team behoorlijk moeilijk maken. Het is vooral ook die inzet waarmee we de wedstrijd zelfs weten te winnen!

Bij de training op donderdag hebben we geoefend op corners. We hebben aangegeven dat je een corner eigenlijk gewoon hard voor het doel moet schieten, omdat hij dan altijd tegen een meisje aan kan komen en in het doel kan vliegen. Tja, en wat gebeurt er al na een halve minuut bij onze eerste corner? Madelief poeiert hem voor het doel en via een been van de tegenstander gaat hij erin! Dat is nog eens een lekker begin. Hierna gaat de wedstrijd mooi gelijk op. Het spel golft zoals dat zo heet over het hele veld en er zijn kansjes aan beide kanten. Dan wordt een afzwaaiende bal door een speelster van Oosthuizen vol op de slof genomen, waarna hij onhoudbaar in het doel vliegt. Niet lang daarna rolt een bal van Oosthuizen ongelukkig ons doel in en staan we met 2-1 achter.

Het mooie is dat de meiden zich hierdoor niet op de kop laten zitten. Wie we ook in het veld zetten, ze storten zich allemaal gretig op de bal en duwen desnoods een tegenspeelster omver om in balbezit te kunnen blijven. Dit betekent wel dat sommige meiden soms helemaal ergens anders staan dan waar ze horen te staan, maar dat kun je ze in hun enthousiasme moeilijk kwalijk nemen. Iedereen maakt enorm veel meters, het is dan ook maar goed dat er flink gewisseld kan worden. De inzet wordt dan ook nog beloond als Isa H met een enorme knal de 2-2 tegen de touwen schiet.

Het is rust. De meiden zitten in de kleedkamer aan limonade en bananen en luisteren aandachtig naar de instructies voor de tweede helft. Als we op dezelfde manier door blijven spelen zou het mis kunnen gaan, maar met wat kleine aanpassingen zou het zomaar een overwinning kunnen worden. We zetten Ivana en Demy naast elkaar achterin, om samen een blok te vormen dat het overzicht houdt en de rest van het team aanstuurt. We drukken de andere meiden op het hart meer op hun plek te blijven, niet met teveel tegelijk op hetzelfde meisje af te gaan en vooral goed mee naar voren en achteren te gaan.

De tactiek werkt. Oosthuizen probeert nog steeds aan te vallen, maar kan moeilijker in de buurt van ons doel komen. Wij komen er ondertussen ook vaker uit. Er worden een paar van onze meiden omver gekegeld, maar als de tranen gedroogd zijn kunnen ze niet wachten om weer het veld in te gaan. Valeria heeft inmiddels de positie in de spits ingenomen. Ze maakt het de verdediging van Oosthuizen heel moeilijk en weet dit te bekronen met een prachtig doelpunt. 2-3 voor ons! Er komt nog een hachelijke tien minuten, maar hoe hard de meiden van Oosthuizen het ook proberen, er komt geen schot meer op ons doel. Keer op keer weten de massaal verdedigende meiden van ons team vijandelijke aanvallen af te slaan en we zijn zelfs nog een paar keer in de buurt van de 2-4. Toch is er grote opluchting als de goed fluitende scheidsrechter het eindsignaal blaast. Gewonnen! En nu al drie wedstrijden op rij ongeslagen!

Toch is er naast de blijdschap ook wel een beetje verdriet, want na vandaag nemen we afscheid van Isa H, Isa V, Valeria en Marit. Meiden, heel veel succes in de MO11-2 en bedankt voor jullie fantastische inzet! De rest van de meiden die wel in de MO11-1 blijven: we gaan van de week weer lekker trainen en het dan volgende week opnemen tegen Volendam!



FC Purmerend MO11-1 - Always Forward MO11-2
Zaterdag 23 september 2017
Uitslag: 0 - 0

De eerste wedstrijd 'om het echie', onze eerste competitiewedstrijd van het seizoen. Met als tegenstander Always Forward uit Hoorn. En net als woensdag weer een bloedspannende wedstrijd. We speelden vandaag zonder Ivana en Siomara, maar wel met twaalf andere meiden die er weer zin in hadden. Natuurlijk waren de meiden er op gebrand om na onze mooie overwinning van woensdag ook dit keer weer de drie punten binnen te slepen. Dat bleek niet zo heel makkelijk.

Het was namelijk Always Forward dat de eerste minuten het beste van het spel had. Ze kwamen een paar keer gevaarlijk in de buurt van het doel, maar onze verdediging was weer onverzettelijk. Na het begin kwamen onze meiden ook wat meer los. De bal ging vaker de andere kant op en op gegeven moment hadden we Always Forward zelfs behoorlijk op hun eigen helft vastgezet. Onze tegenstander kwam er af en toe nog wel uit, maar dan waren Demy, Liona, Kimberley, Sara en Isa H keer op keer op de goede plek om de meiden uit Hoorn af te stoppen. En anders stond Tamara solide te keepen in het doel.

Voorin liep het ook lekker. We kwamen keer op keer door de verdediging heen, maar het scoren van doelpunten bleek nog net te hoog gegrepen. Dit zagen we ook in de tweede helft. Valeria, Isa V, Marit, Madelief en Jayda bleven met mooie aanvallen voor het doel komen, maar dan was daar net niet het laatste tikje om er een doelpunt van te maken. Agendapunt voor de eerstvolgende training: Op kanonskogels trainen!

De meiden gaven zich weer helemaal in de tweede helft en dat begon sommige van hen op gegeven moment een beetje op te breken. Always Forward kwam een aantal keer gevaarlijk voor ons doel, maar de verdediging en in de tweede helft Noa op doel wisten er toch op fabelachtige wijze voor te zorgen dat we geen tegengoal kregen.

Dus: de brilstand op het scorebord aan het eind van de wedstrijd. Wederom een aantal extra grijze haren voor coaches en ouders, die weer fanatiek mee hebben geleefd. Deze wedstrijd had dan ook alles: hachelijke momenten voor het doel, mooie rushes, strijd om de bal en Noa die, in de stijl van de Roemeense voetballegende Marius Lacatus, met een serie fenomenale voetbewegingen vier meiden van het andere team het bos in stuurde. Vooral ook weer: een trots gevoel. Er is fantastisch geknokt door de meiden, die alle lof verdienen. Jammer dan eigenlijk dat het weer een week duurt voor de volgende wedstrijd!

Patrick

SV Purmerland MO11-1 - FC Purmerend MO11-1
20 september 2017 17.00 uur
Uitslag: 0-1 voor ons!

Op een zonnige woensdag namiddag namen onze meiden het op tegen SV Purmerland. Ons nieuwe team tegen een nieuw team van Purmerland. De meiden hadden er duidelijk zin in. Afgelopen zaterdag was onze bekerwedstrijd tegen Zandvoort afgelast (daar sta je dan om half negen in een kantine ergens in Zandvoort...), dus ze waren extra gretig vandaag. Dit was duidelijk te merken aan het spel. Purmerland kreeg amper de kans een aanval op te bouwen, onze meiden zaten er keer op keer meteen bovenop. De vele ouders langs de kant konden dan ook wederom trots zijn op dit team.

Alhoewel het pas de tweede wedstrijd is die dit team heeft gespeeld, zou je dat niet zeggen als je zag wat er op het veld gebeurde. Er werd heel aardig samengespeeld, behoorlijk gepasst naar elkaar en er waren bijna geen kluitjes te zien. Goed, er waren wat hachelijke situaties voor het doel waarbij je een heel bos aan blauwe en gele benen om de bal zag vechten, maar dit nam niet weg dat het team voor elkaar streed en dat onze keepster bijna geen bal te verwerken kreeg. De 1-0 overwinning was dan ook meer dan verdiend. Als we de komende weken hard werken aan de effectiviteit voor het doel, dan gaan er nog veel meer doelpunten vallen.

Tamara stond vandaag voor de eerste keer bij ons op doel. Ze had niet heel veel te doen, maar je zag dat ze het spel geconcentreerd aan het volgen was. De keren dat er wel gevaar was trad ze heel goed op. Als ze lekker haar best blijft doen bij de keeperstraining hebben we aan haar een prima keeper om te rouleren met Noa.

De verdediging was erg goed vandaag. Lieten ze het vorige keer al zien tegen een ervaren, sterke tegenstander, tegen Purmerland waren ze zelfs bijna niet te verslaan. Zeker toen Demi in de tweede helft terugzakte vanuit het middenveld en Liona, Jayda en Isa H. kwam versterken was er voor Purmerland geen doorkomen meer aan. Aanval na aanval werd door onze verdedigende meiden afgeslagen. Het was mooi om te zien hoe meiden als Demi en Jayda, die vandaag pas hun tweede wedstrijd speelden, zich volop in de strijd gooiden. Demi was misschien wel de beste speelster op het veld vandaag, maar ook Jayda was een prima slot op de deur waar bijna geen meisje in blauw en zwart voorbij kwam. Demi heeft dan nog een aardig kanonschot in haar benen, waarmee ze de bal regelmatig richting het andere doel lanceerde.

Isa H, Liona en Kimberley waren ook weer goed op dreef. Isa H had steeds meer een drang naar voren en maakte een aantal mooie rushes langs de lijn. Ze was dan wel een beetje buiten adem als het op het laatste stukje richting het doel aankwam, maar daar gaan we natuurlijk aan werken. Liona en Kimberley speelden ook een lekkere wedstrijd. Liona vooral achterin, waar ze menig aanval onschadelijk maakte, Kimberley eigenlijk steeds verder naar voren tot ze praktisch op de doellijn van de tegenstander stond. Dit leverde wel bijna een doelpunt op, maar ze schoot de bal net naast het doel. De meiden schoten ook nog eens allebei hun penalty na de wedstrijd er heel mooi in.



Middenin gebeurden er ook weer mooie dingen. Ivana had in de eerste helft als verdediger ons eerste doelpunt gemaakt met een onvervalste poeier. Ze rende de hele eerste helft het hele veld over en was overal te vinden, met als resultaat dat ze uitgeput was in de rust. In de tweede helft schoven we haar een linie naar voren, waardoor ze voorin nog meer gevaar kon stichten. Er kwamen geen extra doelpunten meer uit, maar dat kwam ook doordat er meerdere Purmerlandse meiden tegelijk achter Ivana aangingen als ze de bal had. Naast Ivana was ook Siomara erg sterk vandaag. Ook (net als Ivana trouwens) pas in haar tweede wedstrijd, maar wat een inzet! Ze liet geen bal die bij haar in de buurt kwam omgemoeid en maakte ook een paar mooie acties. Isa V maakte net als haar naamgenote mooie rushes, die helaas vaak in schoonheid strandden. Maar daar gaat binnenkort echt wel een keer een doelpunt uit komen. Madelief was vandaag onze aanvoerster en speelde een hele solide wedstrijd. Ook bij haar kan het nooit lang duren voor ze het net gaat vinden. Bij de penalty's was het vandaag de lat, maar daar hadden meer van onze meiden last van vandaag.

1-0 gewonnen in een wedstrijd waar de 2-0 de hele wedstrijd een stuk dichterbij was dan de 1-1. Purmerland heeft een leuk team, maar kon de opening richting ons doel niet echt vinden. Wel in de laatste seconde een vrije trap vlakbij ons doel, maar die vloog gelukkig over! Vandaag tien van de inmiddels vijftien meiden waar de MO11-1 uit bestaat op het veld. Het is een behoorlijke weelde om zoveel meiden te hebben die zich zo enorm inzetten. Meiden om trots op te zijn, omdat ze er echt voor gaan, maar ook omdat ze er allemaal staan voor elkaar. Laat de volgende wedstrijd (zaterdag tegen Always Forward) maar snel komen!



VVV Westzaan MO11-1 - FC Purmerend MO11-1

Als je zo aan het eind van de zomer je eerste wedstrijd van het nieuwe seizoen speelt, dan reken je er toch een beetje op dat het lekker weer is. Aangename temperatuur, zonnetje erbij, genieten langs het veld. En dan schuif je om 7 uur 's ochtends de gordijnen open en word je nog maar eens een keer op de feiten gedrukt: voetbal is een buitensport en dan regent het wel eens. De hele wedstrijd, om precies te zijn. Maar het maakt ook niet uit, want de zomerstop is eindelijk afgelopen en de meiden mogen weer voetballen!

Een nieuw seizoen, een nieuw team. Een flink team ook, want we hebben op het moment 14 meiden in de MO11-1! Als de tegenstander een keer niet op komt dagen kunnen we in ieder geval toch een wedstrijd spelen... Vandaag kunnen er drie van onze meiden niet meespelen, dus er staan deze ochtend 11 meiden te trappelen van ongeduld bij de warming up. Een heel ander team dan waar we vorig seizoen mee begonnen. Niet 9 meiden die nog nooit een wedstrijd hebben gespeeld, maar een mix van speelsters van vorig jaar, meiden die net beginnen met voetballen en meiden uit de MO9. We hebben twee weken goed getraind, maar het is altijd maar afwachten hoe het dan gaat in zo'n eerste wedstrijd. Er zijn natuurlijk nog geen automatismen en iedereen moet nog leren elkaar te vinden. Als je dan ook nog eens tegen een ervaren tegenstander speelt is het afwachten wat er allemaal mogelijk is.

Een voordeel van een groot team is dat je altijd flink wat ouders langs de kant hebt staan. Die zijn enthousiast, en terecht, want dat gloednieuwe team speelt namelijk helemaal niet slecht tegen die ervaren tegenstander. We hebben in de eerste helft wel wat moeite uit de verdediging te komen, maar VVV Westzaan heeft moeite om er doorheen te komen. Er vliegt met een beetje mazzel een bal in het doel en er volgt een tweede doelpunt dat mooi is uitgespeeld, maar verder houdt de verdediging de boel bewonderenswaardig goed dicht. Ivana, onze aanvoerder vandaag, is een van de nieuwe meiden die vandaag haar eerste wedstrijd spelen. Dat is niet te zien. Ze is in het begin een heel klein beetje nerveus, maar speelt alsof ze dat al jaren doet. Ze helpt de andere meiden en is zelf ook heel sterk aan de bal. We zijn dan ook heel blij dat ze heeft gekozen voor ons team en laten haar ook zeker niet meer gaan! 



Ze wordt geholpen door Isa H, een meisje uit de MO9 dat zelfs nog maar 8 jaar oud is, maar die zich niet van de wijs laat brengen door de meiden van Westzaan. Sterker nog, ze duwt er af en toe gewoon eentje omver. Goed zo Isa! De verdediging wordt ook sterk gehouden door Liona en Kimberley, ervaren meiden alweer, die de goede lijn van het vorige seizoen lekker doorzetten. Lange meiden die niet alleen goed zijn in heel boos kijken naar hun tegenstander, maar die ook de bal keer op keer wegwerken. Ook Jayda, nieuw op voetbal, doet heel goed haar best in de verdediging. Ze is in het team gekomen met haar vriendinnen Demy en Siomara, en met zijn drietjes gooien ze zich volop in de strijd. Demy blijkt al snel een hele zekere factor te zijn die zelfs (al dan niet gepland) een kopbal durft te maken. Dat zien we niet veel in de MO11-1! Siomara is al net zo enthousiast en gedreven als haar vriendinnen en ik denk dat we van deze meiden heel wat kunnen gaan verwachten.

Onze meiden op het middenveld hebben het lastig tegen de sterke tegenstander, maar ze doen dapper hun best. Isa V, ook pas 8, weet er een aantal keer heel goed langs te komen en houd de speelsters van Westzaan goed bezig. DIe hebben er moeite mee grip te krijgen op dat kleine meisje dat bijna niet te stoppen is. Valeria is al net zo enthousiast in haar acties en weet heel goed de ruimte te vinden, terwijl Madelief in de aanval laat zien veel progressie te hebben gemaakt. Zij is het ook die in de tweede helft het dichtst bij een doelpunt is. Als die bal toch eens twintig centimeter meer naar links was geweest... Mooi om te zien dat ze zich ontpopt als een van de leidsters van het team. Onze onverschrokken keepster Noa houdt in de tweede helft haar doel nog beter schoon dan in de eerste helft. Er vliegt nog wel een bal in, maar die was ook echt onhoudbaar. Het is mooi om te zien dat onze MO11-1 in de tweede helft er al wat beter uit weet te komen en dat we zelfs een paar keer gevaarlijk worden. Dat we dan toch met 3-0 verliezen... Ik denk dat het een heel goed resultaat is tegen deze tegenstander. De coach van de tegenstander loopt na afloop te mopperen dat zijn meiden niet goed hebben gespeeld, maar ik denk dat dit ook voor een groot deel te danken is aan de gedrevenheid van onze eigen meiden. 

We gaan gewoon rustig door met bouwen en de meiden aan elkaar laten wennen. Vorig seizoen begonnen we met een 30-0 nederlaag, waarna nog heel wat nederlagen volgden. Je zag toen het team wel steeds beter worden, wat zich aan het eind van het seizoen uitbetaalde in 5 mooie overwinningen. Dat team heeft enorm veel progressie gemaakt en als we dit jaar ook weer met zijn allen ons best blijven doen, wie weet wat we dan allemaal nog kunnen verwachten. Het begin is er in ieder geval!

Oh ja meiden, nog 1 dingetje. Huiswerk: penalty's oefenen met jullie vader of moeder! ;-)

Patrick Rijnders




Seizoen 2016-2017

FC Purmerend MO11-2 - Kadoelen MO11-3

Dit was een wedstrijd vol momenten die alles hadden kunnen kantelen. Mooie rushes van Lisa, die meerdere malen langs de zijlijn gevaarlijk opkwam. Een mooie actie van Kimberley, die vrij kwam voor het doel en haar schot net gekeerd zag. Jenna, een talentje uit de MO9, die keer op keer de verdediging van de tegenstander op de pijnbank legde maar steeds net iets te kort kwam. Het hoogste aantal corners dat we tot nu toe in een wedstrijd hebben gehad. We hebben deze wedstrijd met 0-1 verloren, maar het opgeluchte gezicht van de coach van Kadoelen zei genoeg: hij had hem flink geknepen deze wedstrijd. "Het was een mooie, spannende wedstrijd," zei hij terwijl hij me de hand schudde na afloop. "Jullie team gaat het heel goed doen dit seizoen."

Afgaande op deze wedstrijd kan ik hem alleen maar gelijk geven. Het is altijd even afwachten hoe een team een winterstop uitkomt, maar ik had nooit kunnen verwachten dat het zo goed zou gaan. De MO11-2 was op volle oorlogssterkte, met Meike er eindelijk weer bij. Met meiden die blessures en koorts wegwuifden om deze wedstrijd toch vooral niet te hoeven missen. Daarnaast hadden we twee zeer talentvolle meiden uit de MO9 in onze rangen. Jenna en Indy, kleine meisjes met een groot talent, die het nog ver gaan schoppen in het voetbal. En wat waren alle meiden goed deze wedstrijd! Natuurlijk spelen we nu in een lage klasse, met teams die vergelijkbaar zijn met het onze. Dan nog was het fantastisch om te zien hoe de meiden zich inzetten, en hoe alles dit keer gewoon leek te lukken. Natuurlijk waren er hier en daar wel wat schoonheidsfoutjes. Er waren ook meiden die niet zo blij waren met de plek waar ze moesten staan, maar die het daar zoals we al verwachtten toch hardstikke goed deden. En onze verdediging was een muur! Met Sara als de onverzettelijke spil die keer op keer de bal opruimde als een van onze tegenstanders door wist te breken. En anders was altijd Noa daar nog, die in de eerste helft weinig te doen had maar in de tweede helft wel een behoorlijk aantal keer op de proef gesteld werd. Ze heeft heel wat ballen gestopt en klemvast gepakt. Zo zonde dat er dan toch nog een bal doorheen glipte...

En toch, en toch... Het zag er allemaal zo goed uit vandaag dat ik veel vertrouwen heb in de rest van dit voorjaarsseizoen. Als je zag hoe onze meiden na afloop van de wedstrijd de ene na de andere penalty tegen de touwen werkten en de penaltyserie overtuigend wisten te winnen, zo heb ik ons team nog niet eerder gezien. Het is eigenlijk zonde dat we zo lang tegen veel te sterke tegenstanders hebben moeten spelen, want nu blijkt dat we tegen teams van ons eigen niveau verdraaid aardig meekunnen. We zullen heus nog tegen nederlagen aan blijven lopen, maar nu de meiden hebben kunnen zien hoe leuk voetbal kan zijn als je op eigen kracht een spannende wedstrijd speelt, denk ik dat we nog veel moois gaan zien.



FC Purmerend MO11 bij het Nieuwjaarstoernooi van VPV Purmersteijn




In het eerste weekend van het jaar mochten drie van onze meiden met de JO11-5M meedoen aan het Nieuwjaarstoernooi van VPV Purmersteijn. Liona, Cheverny en Sara hadden gisteren samen met Lisa ook al meegedaan aan het RICOH zaalvoetbaltoernooi, maar hadden nog wel even zin om ook vandaag vier wedstrijden van een kwartier te spelen. Een mooie kans ook om met de sterke meiden uit het team van Co samen te spelen. Schrijver dezes heeft nog wel een paar persoonlijke herinneringen op de velden van Purmersteijn liggen. Ik maakte hier mijn eerste doelpunt ooit voor FC Purmerend (yeeee) en speelde hier mijn laatste wedstrijd (20-0 verloren, boeeee). Sinds die dag was ik hier ook niet meer geweest. Het eerste wat opviel was dat de kleedkamers en kantine totaal niet veranderd leken sinds 30 jaar geleden, maar dat ze wel een ontzettend leuk veld voor de jeugdteams hebben liggen hier.
Het is een losstaand kunstgrasveld dat helemaal op de maat is van een E-pupillen veld, dus geen half gewoon veld zoals bij ons. Een perfect veld voor dit toernooi. Co zou tijdens dit toernooi optreden als hoofdcoach, ikzelf als zijn assistent. Onze meiden begonnen als wissel, de zeven kanjers van Co als basisspelers. Dit betekende overigens niet dat onze meiden niet veel hebben gespeeld. Er werd veel gewisseld dus Sara, Cheverny en Liona hebben heel wat speeltijd gekregen. En ze hebben veel geleerd, want wat zijn die meiden van de JO11-5M goed! Ze tikken heel geraffineerd hun tegenstander van de mat, zoals bijvoorbeeld in de openingswedstrijd tegen Purmersteijn. Ik had dan ook wel een beetje te doen met keepster Marinda, die in de eerste drie wedstrijden in totaal welgeteld 1 keer in actie moest komen.



Het viel wel op dat onze eigen MO11-1 meiden niet uit de toon vielen tussen de andere meiden. Ze werden veel aangespeeld en hebben super hun best gedaan, wat door iedereen ook zeer werd gewaardeerd. Dit kreeg in de eerste wedstrijd meteen al een leuke bekroning. Bij de stand 3-0 voor ons werd een schot van Purmerend gestopt, waarna de bal voor de voeten van Liona kwam. Ze aarzelde geen moment en prikte de bal in de rechterhoek, waar de keeper er niet meer bij kon. Haar eerste doelpunt! Het feest werd nog groter, want de eindstand van deze eerste wedstrijd was maar liefst 5-0.



Na drie kwartier pauze traden we aan tegen Alliance 23, een team uit de eerste klasse, dat ook niet was opgewassen tegen de niet aflatende aanvallen van Mikki, Elisa en Nighesty. De coach had het waarschijnlijk al zien aankomen, want die steld voor om met 8 tegen 8 te spelen. Je krijgt dan als aanvallend team minder ruimte voor je aanvallen, waardoor het lastiger is er doorheen te komen. Het werd dan ook slechts 2-0 dit keer, alhoewel Alliance 23 volgens mij niet een keer over de middellijn is geweest.
Wedstrijd drie was na weer 45 minuten tegen Jong Holland. Het patroon moge duidelijk zijn, ook hier werd de tegenstander geen kans gegund. Meiden als Cameron, Dylana en Jet hielden de boel potdicht achterin, wat de middenvelders en aanvalster kans gaven aanval na aanval op te zetten. De meiden van de MO11-1 hielpen hier goed aan bij. Sara droeg een belangrijk steentje bij in de verdediging, Cheverny was onverzettelijk en Liona hielp goed mee bij het opzetten van aanvallen. De eindstand was hier 4-0, de toernooiwinst kwam nu wel erg dichtbij!



We hadden bij de laatste twee wedstrijden gemerkt dat het meisjesteam in het felroze (WMC uit Heerhugowaard) steeds onze tegenstander aan het aanmoedigen was. Het werd al snel duidelijk waarom: ook WMC is een sterk team dat 2 keer had gewonnen en 1 keer had gelijk gespeeld. Met andere woorden: als zij zouden winnen was de titel voor hen! Het werd een spannende wedstrijd, waar dit keer ook Marinda op de proef werd gesteld. We kwamen voor met 1-0, maar vrij snel daarna kwam WMC op 1-1. De meiden in het roze roken hun kans en gingen vol voor de aanval, maar Marinda liet met een aantal mooie reddingen zien waarom ze keept in ons hoogste MO11-team. En gelukkig, een strak opgezette aanval van Mikki en Elisa zorgde voor de 2-1, met kort daarna de 3-1. De titel was binnen!



Na het laatste fluitsignaal waren de meiden door het dolle heen. Niet alleen de meiden van de MO11-1, maar ook de meiden van de JO11-5M, voor wie dit ook de eerste toernooiwinst was. We kregen een mooie beker en iedereen kon glunderend weer op huis aan.
Het was een leuk, goed georganiseerd toernooi op een mooi veld. Cheverny, Sara en Liona hebben veel geleerd vandaag en zijn heel leuk opgevangen door de andere meiden en ouders van de JO11-5M. Co was helemaal in zijn element als coach en ik heb zelf genoten om te helpen en te zien hoe onze meiden genoten. Neem dit mee naar onze eerstvolgende wedstrijd in de voorjaarscompetitie dames!

Patrick Rijnders


Het RICOH-zaalvoetbaltoernooi


Deze zaterdag stond in het teken van een wedstrijd op het veld tegen DSS, en twee wedstrijden voor het RICOH zaalvoetbaltoernooi. Helaas, de wedstrijd tegen DSS werd door het slechte weer afgelast, maar het zaalvoetbaltoernooi ging natuurlijk wel door. Lisa, Liona, Sara en Cheverny zouden hier samen met Luna, Lisa, Dalila en Charissa uit de JO11-11M het strijdtoneel gaan betreden. Hier bleek wel dat zaalvoetbal een heel ander spelletje is dan gewoon voetbal. De bal was zwaarder, zodat hij minder stuitert en er moest flink wat afgerend worden in de zaal van De Kraal. Onze meiden bleken leuk samen te kunnen spelen met de meiden uit het team van Thierry en deden het in de eerste wedstrijd tegen ZOB helemaal niet onaardig. ZOB is een team dat kampioen is geworden in hun competitie, maar ook zij moesten wennen aan het zaalvoetbal. ZOB kwam wel op 1-0, maar daarna was de wedstrijd heel gelijk opgaand. We waren zelfs dicht bij de gelijkmaker, maar helaas ging het eindsignaal met nog steeds de 0-1 op het scorebord.
De meiden gingen teleurgesteld van het veld, maar dat lieten ze niet blijken in de tweede wedstrijd, tegen de JO10-3M van FC Purmerend. Wat was dat een spannende wedstrijd! De onzen kwamen voor met 1-0, maar de hunnen maakten al snel 1-1. Het werd nog even penibel, maar Lisa liet zien dat ze een waardige tweede keepster voor ons team is. Vooral in de laatste secondes wist ze de bal er knap uit te houden. Zo eindigde de wedstrijd met 1-1.



Het was leuk om in de zaal te spelen en het was ook leuk om een keer met de meiden van Thierry samen te spelen. Thierry heeft een leuk team onder zijn hoede en zijn meiden lieten zien dat ze echt wel wat kunnen met een bal. Maar vlak onze meiden niet uit, die ook hun uiterste best hebben gedaan en het de tegenstanders flink lastig hebben gemaakt. Leuk trouwens om tegen het team van Hugo en Stefan te spelen, die het ons niet echt makkelijk hebben gemaakt!

Volgende week ronde twee van het RICOH toernooi!

Patrick Rijnders



VV Limmen MO11-2 - FC Purmerend MO11-1


Voor het verslag van de wedstrijd tussen Limmen MO11-2 en FC Purmerend MO11-1 schakelen we even over naar Italie, waar mijn Italiaanse alter ego Patricio Rijnderio de wedstrijd via een straalverbinding heeft kunnen bekijken.

"De wolken huilden tranen van geluk voor de fenomenale prestatie van de meiden van FC Purmerend MO11-1. Het fluwelen samenspel tussen deze geweldenaressen was te veel voor een tegenstander die al vanaf de yell voor de wedstrijd achter stond. Drie keer trof het leren monster het net en werd de keepster van Limmen gedwongen de bal te vissen. Als er herauten langs het veld hadden gestaan, dan hadden zij gezongen van de buitengewone prestatie van alle meiden in dit team!"

Tot zover Patricio. Ik zal het zelf wat minder overdrijven, maar het mag duidelijk zijn dat ik enorm trots was op ons team na hun prestatie van vandaag. Ik moest na het laatste fluitsignaal wel even terugdenken aan onze eerste wedstrijd, 3 maanden geleden, toen we met 30-0 van het veld werden geveegd. Natuurlijk heeft ons team nog steeds heel veel te leren, maar de vooruitgang in de afgelopen maanden werd wel heel mooi weergegeven door de 3-0 eindstand.



We togen vandaag naar Limmen, voor een wedstrijd tussen de nummer 11 en nummer 12 van onze competitie. "Moeten we op een weiland spelen vandaag?" vroeg een van de meiden van ons team bij aankomst op het veld. Dit gevoel werd nog versterkt door een meneer op klompen die na ons eerste doelpunt op ons afliep en vriendelijk verzocht nu toch vooral geen doelpunten meer te gaan scoren. Toch was er weinig mis met het veld, maar als je bijna elke week op kunstgras speelt is het weer even wennen als er modder onder je schoenen zit na afloop van een wedstrijd.
We hadden vandaag Cameron, Lindsay en Ilsa weer mee. Een drietal meiden die al eerder met ons hadden meegedaan en die ons team bij de hand namen. Cameron was weer erg sterk in de verdediging. Niet alleen wist zij menig aanval af te stoppen, ze stuurde ook de overige speelsters, die de aanwijzingen van Cameron perfect opvolgden. Lindsay deed het super op het middenveld. Ook zij coachte de andere meiden en wist twee mooie doelpunten te maken. Ilsa stond in de spits en zorgde daar weer voor veel onrust voor de tegenstander.

Maar dan onze eigen meiden! Minder ervaren dan onze hulpmeiden, maar weer met een fantastische inzet. Ik kan een lijstje opnoemen met alle namen van onze speelsters en ze stuk voor stuk bespreken, maar eigenlijk kan ik het ook heel simpel samenvatten: elk van onze speelsters was weer beter dan vorige week en liet weer zien dat ze er lol in hebben. Alle ouders langs de kant konden trots zijn op hun kind, maar ook op het hele team bij elkaar. Deze meiden hebben nooit opgegeven, na geen enkele van de grote nederlagen die we geleden hebben, ze zijn altijd in zichzelf en in hun team blijven geloven. Dat dit vandaag, in de laatste wedstrijd voor de winterstop, is beloond met een overwinning, is eigenlijk het perfecte Kerstcadeau.

Het spelverloop dan nog even: De wedstrijd golfde mooi op en neer, beide teams deden niet veel voor elkaar onder. We kwamen dankzij Lindsay op 1-0 na ongeveer een kwartier spelen. Limmen begon iets beter in het spel te komen en mocht van de jonge scheidsrechter zelfs nog vijf minuten extra aandringen (overigens petje af voor deze scheids, die het verder super heeft gedaan). In de rust werd het rijdende buffet dat elke week door onze teamouders wordt verzorgd weer geopend en konden de meiden energie opdoen voor de tweede helft ;-)

De tweede helft was net zo spannend als de eerste. Limmen drong nog meer aan, maar wij konden daar ook genoeg tegenover zetten. Het was Lindsay die een prima wedstrijd bekroonde met een tweede doelpunt. Ook Liona en Lisa waren dicht bij een doelpunt maar hadden jammer genoeg net hun vizier niet scherp genoeg staan. Het was Cameron die de wedstrijd in het slot gooide met een prachtige rush en een al even mooi doelpunt.

De blijdschap na het laatste fluitsignaal was verdiend. Onze meiden komen altijd vrolijk het veld af, omdat ze ervan genieten om samen te spelen. Dit keer viel er echter ook iets te vieren, wat dan ook volop werd gedaan in de kleedkamer na afloop. Meiden, we zeggen elke week dat we trots op jullie zijn en dat jullie super hebben gespeeld, maar dat menen we ook. Niemand had kunnen vermoeden dat we al na drie maanden een eerste overwinning konden bijschrijven. Natuurlijk speelden er een paar meiden uit andere teams mee, maar dat neemt niks weg van jullie fantastische prestatie. Ik ben er trots op dat ik jullie coach mag zijn, en ik weet zeker dat jullie andere coaches en trainers er net zo over denken.

Nu lekker ontspannen in de vakantie en dan wacht op 7 januari onze eerste tegenstander alweer!

Patrick Rijnders


FC Purmerend MO11-1 - GeuzenMiddenmeer MO11-1


Eerst even terugkomen op vrijdagavond: Telstar-PSV met een hoofdrol voor onze meiden. Sara, Lisa, Noa, Liona en Kimberley zijn als mascotte mee het veld op geweest. Ze hebben in de rust nog een balletje overgespeeld met Ovidiu Stinga (een oud PSV speler) en de echte volharders hebben na afloop nog handtekeningen verzameld.

Onze Meike was er ook bij, strompelend en al. Uiteindelijk was het te zwaar voor haar om het veld op te gaan. Wat verschrikkelijk om te zien dat het nog altijd niet beter met haar gaat. Vanuit het hele team en alle broertjes, zusjes, tantes, ooms, huisdieren, opa’s, oma’s en ouders heel veel sterkte, Meike!

Nu de wedstrijd vanuit een trotse, maar licht gefrustreerde ouder.

Zaterdag ochtend 10 uur, beetje koud maar zeker te doen. Onze meiden waren versterkt met Madelief, Isa en Ilsa. We gingen zoals iedere week fris van start en al snel bleek dat dit een gelijkwaardige tegenstander was. Met Isa als slot op de achterhoede zat het achterin potdicht. Noa had de eerste helft niet heel veel te doen, maar haar uittrappen waren echt veel beter dan we tot nu toe van haar hadden gezien. Lisa stond met haar snelheid achterin. Die zie je met de week beter worden. Sara, onze pitbull, liep al loerend achter iedere bal aan. Cheverny is onze moker in de verdediging. Boink, bal weg! Liona zat er een aantal keer hinderlijk tussen. Ja, hinderlijk voor de tegenstander. Dan hadden we nog wat piraatjes: Lara, Tamara en Kimberley hadden de ooglap voor, het zwaard tussen de tanden, zagen er heel gevaarlijk uit en doken daar op waar niemand dat had verwacht. Soms de bal onderscheppend en goed passend, soms in de verdediging of in de vrije ruimte, naast de lijn met een hondje ….


Madelief kwam veel meer in het spel voor dan vorige week. Samen met Ilsa zorgde zij voor veel gevaar. Over Ilsa gesproken … wat een mooi doelpunt maakte zij, zeg! Keihard diagonaal schot. De keepster zag de bal niet eens aankomen! 1-0 voor. Ook daarna waren wij de bovenliggende partij. Isa maakte een bekeken doelpunt. 2-0 voor! In de rust moesten we afscheid nemen van Isa. Dat betekende veel voor de wedstrijd. Waar we in de eerste helft een duidelijk overwicht hadden, lag het initiatief nu bij onze tegenstander. Zelfs met op gegeven moment 1 meisje minder, waren zij het gevaarlijkst. Na een mooie 2-1 en een lelijke 2-2 zat een punt er nog steeds in. Maar onze grootste vijand bleek de tijd. In de laatste minuut van de wedstrijd werd het nog 2-3.

Onze tegenstanders trakteerden nog wel op pepernootjes, dus zo kwam het weer allemaal goed!

Ach, en nu de frustratie er een beetje uitgooien:

Het is zo lastig om de meiden snel beter te laten voetballen. Waar sta je in het veld, waar moet je op letten, hoe moet je sturen, wie doet dat, naar wie luister je, hoe probeer je de bal te veroveren, hoe schiet je een bal, hoe en wanneer speel je over. En dan nog : Ballen door het midden mogen niet, opbouw moet via de buitenkanten, tegenstanders naar buiten dwingen, vragen om de bal, rugdekking geven, knijpen.

En dan komt straks buitenspel er nog bij. Pffff frustrerend!

Simon Reuter

FC Purmerend MO11-1 - VV IJmuiden MO11-2



Het is een beetje een terugkerend thema bij de wedstrijden van de meiden van de MO11-1. Ze schieten bij elke wedstrijd uit de startblokken en bieden de tegenstander een minuut of 10, 12 heel goed partij. Als dan het eerste tegendoelpunt valt lijkt de cohesie een beetje uit het team te lopen. Er ontstaat een dusdanige drang binnen het team om de achterstand ongedaan te maken, dat de posities op het veld uit het oog worden verloren en de tegenstander daardoor vrij baan naar ons doel krijgt. Dit was het geval in de wedstrijd tegen Onze Gezellen van zaterdag, maar ook in deze inhaalwedstrijd tegen IJmuiden.

Eerste helft
Het was druk langs de kant. Er waren veel ouders op komen dagen voor de wedstrijd. Iedereen ging door de kou ook ietsje dichter bij elkaar staan dan normaal, dus het werd al snel gezellig. Onze meiden werden deze keer aangevuld met Dylana, Nighesty en Lindsay uit de JO11-5M. Dit drietal liet al snel in de wedstrijd zien dat ze veel in hun mars hebben. Ze namen onze meiden bij de hand en in het eerste deel van de wedstrijd ging het heel goed op en neer. IJmuiden was iets sterker, maar Lindsay en Lisa waren ook een paar keer gevaarlijk. Lisa liet weer eens zien dat ze enorme stappen maakt. Ze maakte onder andere een rush waarbij ze het grootste deel van het veld wist te overbruggen, de tegenstanders ver achter zich latend. Ook Liona en Kimberley voelen zich steeds beter thuis met de bal. Ze lieten allebei een aantal keurige aannames zien, gevolgd door nette passes naar medespelers. Sara en Cheverny hielden ondertussen samen met Nighesty de boel achterin keurig dicht. Tamara en Lara zijn vanuit wissel een aantal keer goed ingevallen, terwijl onze keepster Noa heel goed haar best deed haar doel dicht te houden voor vijandelijke aanvallen.
Eigenlijk had onze scheidsrechter (die zijn eerste wedstrijd floot en dit prima deed, dank je wel Ferry!) al na tien minuten af moeten fluiten, dan hadden we een mooie wedstrijd gezien van een sterk MO11-1. Maar goed, dat eerste tegendoelpunt...



Het drietal van de JO11-5M probeerde het team nog bij elkaar te houden, maar onze eigen meiden vervielen toch weer in hun oude fouten. Deels is dit ook de schuld van ons als coaches langs de kant. Waar we er voor de wedstrijd constant op hameren dat onze speelsters op hun positie moeten blijven, daar schreeuwen we ze ook toe dat ze naar voren moeten rennen en hun medespeelsters moeten helpen. Wat niet hielp was dat het wisselschema waar ik een halve middag op had zitten puzzelen ook niet helemaal zo werkte als ik had gewild. Maar goed, zo leren de meiden en trainers/coaches samen hoe ze beter kunnen worden en ik heb er vertrouwen in dat dat ook wel goed gaat komen. We zijn per slot van rekening met zijn allen al enorm vooruit gegaan en daar blijven we gewoon aan verder werken. We gingen rusten met 1-6. Nighesty had voor ons tegen het einde van de eerste helft een prachtige goal gemaakt.

Tweede helft



Na een korte rust begon de tweede helft. We maakten een aantal aanpassingen in de opstelling, die weer wat rust terugbrachten in ons team. De sterkere meiden kwamen achterin te staan en hielden de pot goed dicht. Het was puur de toegeslagen vermoeidheid die ervoor zorgde dat IJmuiden nog 6 doelpunten wist te maken. Dylana wist er op mooie wijze ook nog eentje voor ons in te prikken en zo eindigde de wedstrijd met 2-12. Tegen een sterk team als IJmuiden was dat helemaal geen slecht resultaat en onze meiden lieten weer hun grote kracht zien: ze zijn een echt team dat niet op elkaar loopt te mopperen en dat elkaar onvoorwaardelijk steunt. De komende twee weken moeten we tegen op papier iets minder sterke tegenstanders spelen, ik ben benieuwd hoe we het daar tegen gaan doen.
De penalty's hebben we nipt verloren. Cheverny liet weer zien dat ze een kanon in haar benen heeft, met een schot dat niet te stoppen was voor hun keeper. Liona schoot iets minder hard, maar wel tot op de milimeter perfect in de hoek. Deze twee meiden laten zien dat ze het penalty's nemen aardig onder de knie beginnen te krijgen. Leuk ook dat Tamara voor het eerst dit seizoen een penalty scoorde!

Meiden, vrijdag gaan we lekker genieten bij Telstar - PSV, dat hebben jullie wel verdiend! Jammer dat niet het hele team er bij kan zijn, maar er komen volgende week nog meer leuke momenten voor jullie aan. En... zaterdag wacht dan GeuzenMiddenmeer...

Patrick Rijnders


Onze Gezellen MO11-1 - FC Purmerend MO11-1



Van de week in de groepsapp aangeboden om ook een keer te schrijven, wat hartelijk werd ontvangen. Vol goede moed gingen we op weg naar Onze Gezellen in Haarlem. Navigatie ingeschakeld waar we volgens dezelfde navigatie op tijd zouden arriveren. Helaas was de Velser Tunnel dicht. Oep! Nou, via een omweg waren we er om 11.10 uur, gelukkig waren de meeste anderen ook te laat en was er maar 1 op tijd (wiens TomTom blijkbaar wel wist dat de tunnel dicht was) dus dat viel weer mee.



We deden een degelijke warming-up. Madelief was er om ons mee te helpen (top van haar dat ze er was) en jippie: Lisa was inmiddels ook gearriveerd dus de wedstrijd kon beginnen. In het begin leek het gelijk op te gaan maar helaas stond we ineens 3-0 achter, met de rust helaas al met 7-0.

De papa's gaven de meiden een peptalk in de rust en we kregen van de tegenpartij bananen (leuk gebaar). Iedereen had zelf drinken meegenomen en de mama's zaten aan de thee.

De 2de helft. Helaas hielp de peptalk blijkbaar maar bij een paar meiden, de rest had het druk met andere dingen. Geeft niks dit is voor ons trainers iets om mee aan de slag te gaan. Na wat foutjes hier en daar werd de eindstand uiteindelijk 16-0. Na een vrolijke penalty reeks was het op naar de douche, met veel lol om de douches die af en toe pauze hielden. Nog ff een warme chocomel voor de afsluiting...

Meiden iedere week ben ik best trots op jullie positieve instelling. Er is geen kwaad woord naar elkaar toe, daar mag je jezelf best een schouderklopje voor geven. Ook de ouders die elke week positief langs de kant staan: Super! Madelief, bedankt voor je hulp!

Tot woensdag, dan spelen we hopelijk wat beter tegen IJmuiden.

Jolanda 


RKAV Volendam MO11-3 - FC Purmerend MO11-1


...Als je toch denkt aan Volendam, visserschepen op ruw water, storm op zee en donder, bliksem en niet te vergeten regen....veel regen!! Droom werd werkelijkheid bij het openschuiven van de gordijnen...oh my goodness...wat een weer zeg.
Gaat het wel door? Hoe laat is het, het lijkt wel nacht...is dat nou bliksem?

Een echte herfstdag deze zaterdag ...maar de bikkels van MO11-1 trokken ten strijde tegen de bikkels van Volendam. Eindelijk eens een tegenstander van normaal formaat, dit kon nog wel eens wat worden. Een team uit de eerste klasse dus we waren gewaarschuwd, deze meiden moesten we niet onderschatten. Tamara kon er vandaag helaas niet bij zijn. Ook Meike kon door een vervelende blessure niet meedoen, maar ze was er!! Op een stoeltje..onder een plu! Te leuk! Alle meiden erbij, de foto kon zo in de krant.



Start wedstrijd negen uur in de stromende regen.. Goed nieuws van buienradar...om half tien zou het droog zijn...oh nee..toch niet, werd wat later.. Geen enkele wanklank was er te horen. Okay de handen waren koud en de kleding doorweekt maar de toppers gaven goed partij tegen deze, toch wel goede, ploeg van Volendam.
De meiden in geel en rood stonden goed, wat meer in opstelling en minder op een kluitje, ze waren echt tactisch goed bezig. Het werd een leuke wedstrijd en ook de samenhorigheid tussen de ouders van FC Purmerend en Volendam was echt een voorbeeld van hoe ouders zich zouden moeten gedragen tijdens voetbalwedstrijden. Maar goed, terug naar de wedstrijd...de ballen kregen de meiden wat verder van de goal, wat voetballen wat gemakkelijker maakte. Okay, we kregen een paar doelpunten tegen...maar het waren er maar drie dit keer. Ook prikten wij er goaltje in. Isa schoot de bal na een rush netjes achter de keeper, maar er waren meer kansjes. Jammer genoeg kwamen de voorzetten niet goed aan of in het zijnet. Lisa zat nog dichtbij een inschuiver maar het lukte net niet. Op hogere niveaus wordt er vaak gesproken over strijd, maar dat was bij de MO11-1 niet nodig. Hier kunnen veel teams nog wat van leren.


Meiden, alle ouders, trainers, leiders waren trots op jullie en we hebben het gevoel dat er snel een punt of drie binnengesleept gaat worden. De strafschoppenserie pakten we in ieder geval dit keer. Het was spannend tot het laatste moment 2-2, maar de laatste strafschop was aan ons. Noa wist de keeper van Volendam te verschalken en dat hadden we een paar weken geleden niet verwacht. Meiden het was weer leuk, ondanks het slechte weer. Iedereen bedankt weer voor de ondersteuning, koffie, paraplu's, douche begeleiding, coaching, supporteren, chocolademelk met slagroom en vooral de sportieve gezelligheid. Kan niet wachten op de volgende wedstrijd.

Tot zaterdag.



FC Purmerend MO11-1 - VV IJmuiden MO11-1


Als je topvoetbalster wil zijn bij FC Purmerend MO11-1, dan komt dat niet vanzelf. Dat bleek ook deze week maar weer. Na een lekkere training op dinsdag werd het team donderdag van het veld gespoeld, terwijl de wedstrijd op zaterdag onder ijzige temperaturen afgewerkt moest worden. Gelukkig hebben de meiden van de MO11-1 daar niet zoveel moeite mee. Ze stonden voor de wedstrijd te trappelen op het veld, en dat was niet alleen van de kou! Het is mooi om het enthousiasme te zien van alle negen de meiden, die de goede lijn van vorige week graag door wilden zetten. Dat zou deze week alleen niet makkelijk worden, want onze tegenstander van vandaag was een van de sterkste teams in de poule. IJmuiden heeft dit seizoen pas een keer verloren en de rest van de wedstrijden makkelijk gewonnen. Maar hee, dan hadden ze nog geen kennis gemaakt met onze meiden!

Eerste helft: Strijden tegen de tegenstander en de kou

Het enthousiasme sloeg in eerste instantie om in zenuwen, toen onze tegenstander maar op zich liet wachten. We hebben natuurlijk al een keer eerder meegemaakt dat een team niet op kwam dagen (toevallig IJmuiden MO11-2 ook nog eens), gelukkig bleek dat dit keer niet het geval. Met enige vertraging begon de wedstrijd onder een lekker zonnetje (dat er helaas alleen voor de sier stond, veel warmte kregen we er niet van). Het was al meteen duidelijk dat IJmuiden MO11-1 een maatje te groot was voor ons team. Als er een prijs zou zijn voor inzet, dan hadden we deze wedstrijd gewonnen, maar daar wordt in de eindstand dan weer geen rekening mee gehouden.
We hadden voor de wedstrijd lang en hard gepiekerd over de opstelling. Onze snelle meiden voorin, of dit keer toch maar achterin? We besloten voor het laatste, zodat zij mee zouden kunnen helpen de rappe aanvalsters in toom te houden. Dat bleek best aardig uit te pakken. Neem Lisa, normaal een meisje dat aanvallend langs de lijn in actie komt, maar die nu flinke duels uitvocht met haar tegenstanders. Ze wist haar kant van het veld heel behoorlijk dicht te houden. Onze topscoorder Meike stond centraal in de verdediging. Ook zij liet zien dat ze hier best uit de voeten kan. Het is voor beide meiden niet hun meest favoriete plek, daarom ben ik er ook erg trots op dat ze zich helemaal hebben gegeven deze wedstrijd.
Maar dat gold natuurlijk weer voor alle meiden. Sara liet weer zien dat ze onverzettelijk is in de verdediging. Dit keer geen meisjes van twee koppen groter tegenover haar, zodat ze nog beter kon laten zien hoe goed ze zich als verdedigster thuisvoelt. Kimberley stond deze wedstrijd ook verdediger en heeft volop haar best gedaan. Ze wist onder andere mooi de bal uit het doel te houden bij een spelmoment waar Noa al verslagen was.
Het middenveld had het wat moeilijker tegenover de meiden van de tegenstander. Liona heeft aan de rechterkant weer het ene na het andere duel uitgevochten en probeerde ook op andere plekken in het veld tot hulp te zijn. Cheverny begon dit keer centraal vanaf het midden en probeerde daar zoveel mogelijk onrust te stichten in de verdediging van de tegenstander. Tamara was dan nog links op het midden terug te vinden en liet daar weer zien dat ze hele leuke acties in haar benen heeft.
De oplettende lezer ziet nu dat we inclusief onze superkeeper Noa 8 speelsters op het veld hadden, en dat klopt inderdaad. Na overleg voor de wedstrijd werd hiertoe besloten, om de meiden in deze kou niet te lang reserve te laten staan. Lara begon de wedstrijd als wissel maar kwam er snel in om ook op het middenveld haar ding te doen. Ze hield als aanvoerder de tactiek van de tegenstander in de gaten om hier in de tweede helft beter op in te kunnen spelen.

Onze meiden hebben hard gestreden. Er vloog nog wel eens een bal in ons doel, maar je kunt van meiden die nog zo onervaren zijn als ons team ook niet verwachten dat ze potten breken tegen een team met zoveel ervaring als IJmuiden MO11-1. Een team dat na de winterstop naar de 1e klasse gaat, nota bene! Het mocht dan 0-10 staan bij rust, de coaches van de tegenstander raakten er duidelijk hoorbaar door gefrustreerd dat het grootste deel van hun aanvallen door onze meiden werd tegengehouden. Wij waren als coaches van de MO11-1 vooral blij te zien dat de meiden de dingen die ze bij de training leren ook steeds meer in wedstrijden laten zien. Als je deze wedstrijd vergelijkt met onze allereerste wedstrijd, dan staat hier echt een heel ander, veel beter team te spelen.

Tweede helft: Felle strijd voor de goal

Achterop de supersnelle brommer van haar vader werd onze supersub Isa het terrein van FC Purmerend opgereden. Zij bracht een flinke dosis energie met zich mee, waardoor ons team sterk uit de startblokken kwam. We konden iets meer naar voren spelen, omdat Isa de plek achter van Lisa innam en Lisa zich weer op de aanval kon storten. IJmuiden was een beetje overrompeld door de nieuwe tactiek en we kwamen een aantal keer gevaarlijk dicht bij het doel. Helaas vlogen er geen ballen in, maar het werd voor IJmuiden ook steeds moeilijker om bij ons een doelpunt te maken.
Uiteindelijk stond de score 0-16 op het denkbeeldige scorebord. Toch hoeven onze meiden zich zeker niet te schamen. Ze hebben alles gegeven en ondanks dat niet alles helemaal liep zoals we allemaal zouden willen, kun je gewoon zien dat ons team steeds beter blijft worden. 

Deze wedstrijd eindigde dan nog met gescoorde penalty's van Sara en Liona, die ons penaltyklassement aanvoeren (Sara 3x raak, Liona 2x raak). De tegenstander werd bedankt voor de wedstrijd en toch enigszins teleurgesteld vingen onze meiden de weg naar de kleedkamer aan. Geen zorgen meiden! Als jullie zo door blijven gaan met trainen en jullie je zo fantastisch blijven inzetten, dan gaat dat helemaal goedkomen en laat dat eerste gelijkspel of die eerste overwinning echt niet lang meer op zich wachten!

Volgende week: naar Volendam voor de beker!

Patrick Rijnders




05-11-16 Purmerend MO11-1 - Fortuna Wormerveer MO11-1 3-5


Nootje.......Nootje....wakker worden! Kom op...keeperspak aan, broodje ....heb je alles bij je? Handschoenen? Ja, okay we gaan...fufufufufoe.....ah Appie van Patrick....goed nieuws...het blijft droog vandaag!! Iets aan de late kant aangekomen bij FC, kom op Nootje de meiden staan al op het veld...kom op snel...ik gooi je fiets wel op slot.....

 

Eerder deze week hadden de meiden van MO11-1 veel kunnen oefenen. Dinsdag en donderdag de gewone trainingen en woensdag allerlei voetbal festiviteiten wegens het 90 jarig bestaan van de club. Helaas was Tamara niet van de partij, maar konden wij beschikken over de talenten van Elisa en Cameron. Leuke meiden met wat ervaring, dus zij waren van harte welkom, want een aantal meiden van Fortuna, onze tegenstander van deze dag, leken wel reuzen!! De wedstrijd ging veelbelovend van start want het zag er zeer gelijkwaardig uit vandaag. Des te jammer was het dat we toch vrij rap een tegengoal kregen, dus we moesten meteen vol gas erop! De meiden geloofden er duidelijk in en gaven Fortuna veel tegendruk, terwijl de achterhoede zeer scherp aan het verdedigen was en we kregen zowaar kansen....heel veel kansen!

 

Meike was helemaal in haar element en maakte na mooi samenspel de gelijkmaker! De supporters kregen een leuke pot voorgeschoteld want het kon alle kanten opgaan vandaag, we waren zeer gelijkwaardig. Tot grote vreugde van iedereen kwamen we voor de eerste keer dit seizoen op voorsprong door wederom een prachtige goal van Meike. Fortuna ging op jacht naar de gelijkmaker maar de meiden van MO11-1 lieten stuk voor stuk hun beste spel zien en hielden de pot goed dicht. Patrick wisselde tactisch zeer sterk, ook hij voelde dat er een succesje in de lucht hing......en dat niet alleen...ook de regenwolken hingen boven veld C dus huppekee pluutjes open, want de aanhang wilde geen seconde missen. Voor de rust kwamen de meiden van Fortuna toch op 2-2, beetje mazzel hadden ze want ze vonden net dat ene gaatje in de muur van FC Purmerend.

 

In de tweede helft hetzelfde spelbeeld, we hadden weer veel kansen, paar balletjes op de paal en naast, maar Elisa was uiteindelijke trefzeker en jawel we kwamen weer op voorsprong. Deze werd dan ook weer met ziel en zaligheid verdedigd, want oh wat wilden we die punten graag pakken vandaag!! Je voelde de spanning langs de zijlijn want het zag er eigenlijk niet naar uit dat Fortuna 3-3 zou maken, maar helaas het gebeurde dat toch. Schouders er weer onder meiden, kom op!!  De laatste 5 minuten waren zeer zwaar. Alle meiden hadden stuk voor stuk alles gegeven en liepen op hun tandvlees. Er vielen steeds grotere gaten op het middenveld en er waren een aantal blessures waardoor de weerstand verzwakte en kregen wij vlak voor tijd toch nog 2 tegendoelpunten te verwerken. Dit was echt zeer zeer jammer want wat hadden de toppers van MO11-1 een punt verdiend of eigenlijk 3. Amusementswaarde was zeker een 10. Deze wedstrijd had alles in zich en volgens mij waren er nog weinig supporters over,die niet hun nagels compleet afgebeten hadden wegens de spanning.

 

Wat mij betreft zijn jullie allemaal winnaars en wil ik jullie allemaal aanmoedigen om volgende week weer lekker te gaan trainen om jullie niveau te verbeteren, want 1 ding is duidelijk...jullie worden steeds beter en het zal niet lang meer duren voordat we die drie punten gaan binnenhalen! Alle ouders bedankt voor het aanmoedigen, limonade halen, coachen, fluiten en de gezelligheid, ondanks de regen en het vroege tijdstip. Tot volgende week.

 

Michel Tjeertes

 

Overbos MO11-2 - FC Purmerend MO11-1

 

Deze week ging de karavaan van FC Purmerend MO11-1 op reis naar Hoofddorp voor de wedstrijd tegen Overbos. Overbos is een van de sterkere teams in onze nieuwe klasse, een team dat eigenlijk qua niveau ook prima mee zou kunnen in de eerste klasse. Het beloofde dan ook een zware wedstrijd te worden, maar onze meiden waren niet van plan om zich zonder slag of stoot gewonnen te geven!

De omstandigheden waren aangenaam. De zon scheen en Overbos bleek een grote club waar op een zeer groot aantal velden werd gespeeld. Op ons veld stond de tegenstander ons al op te wachten. Gedreven meiden die dit seizoen al veel hadden gewonnen. Onze meiden hadden er ook zin in. De wedstrijd tegen Blokker van vorige week had laten zien dat ze allemaal weer een stapje naar voren hadden genomen, daarnaast was er deze week goed getraind.

 

Eerste helft

De eerste helft was zeer hoopgevend. Op zich was wel meteen te zien dat er bij Overbos een aantal meiden speelden met behoorlijk wat ervaring, maar ze hadden moeite door onze verdediging te komen. Cheverny en Sara hielden alles goed dicht, terwijl er ook door ons middenveld van Kimberley, Liona en Meike geconcentreerd werd gevoetbald. Overbos wist er door een hogere snelheid van de aanvalsters wel een aantal keer goed door te komen, maar dan hadden we altijd Noa nog. Onze keepster liet zien dat ze iedere week bij blijft leren en ze maakte de ene na de andere mooie redding. Helaas kon ze niet alles tegenhouden en zo stond het op gegeven moment 3-0 voor Overbos.

Ons team bleef strijden voor elke meter en aan de hand van Meike en Lisa wisten we zelfs aanvallend gevaarlijk te zijn. DIt leidde halverwege de tweede helft tot een prachtige aanval, waarbij Lisa een tegenstander wist te omspelen, waarna ze de bal aan Meike gaf. Zij haalde uit en wist de keeper te passeren. 3-1! Dit leidde tot groot enthousiasme bij onze meiden, die nog niet zijn verwend qua doelpunten. En het bleef goed gaan. Overbos wist wel op 4-1 te komen, maar vrijwel direct hierna maakte Meike een mooie actie, kwam weer voor het doel en schoot onze tweede goal binnen: 4-2!

Alle ouders en coaches langs de kant hebben de eerste helft met veel trots bekeken. Ons team, dat toch al een paar keer flink heeft verloren, streed voor elke meter en wist het de speelsters van Overbos behoorlijk moeilijk te maken. Ze wisten wel nog twee keer te scoren, zodat we met 6-2 de rust in moesten, maar iedereen was erg onder de indruk van het vertoonde spel en de strijdkracht van ons team. Onze onervaren meiden lieten duidelijk zien dat ze de afgelopen tijd veel geleerd hebben en dat ze bereid zijn voor elkaar te knokken.

 

Tweede helft

In de tweede helft liep het helaas mis. FC Purmerend MO11-1 had simpelweg teveel gegeven in de eerste helft en het gebrek aan conditie begon ons op te breken. Overbos kwam makkelijker door de verdediging heen en alhoewel Noa nog steeds veel ballen tegen wist te houden, liep de tegenstander heel snel uit. De motivatie verdween en een aantal van onze speelsters kon het nog steeds hoge tempo van Overbos simpelweg niet meer bijhouden. Ze bleven wel vechten, maar een grote nederlaag was onvermijdelijk. Hoewel Noa er nog aardig wat ballen uit wist te houden liep Overbos uit naar 20-2.

Teleurgesteld kwamen de meiden het veld af. Ze hadden alles gegeven maar werden helaas weer niet beloond. Toch waren er meer dan genoeg aanknooppunten om bij de trainingen mee aan de slag te gaan. Meike liet zien dat ze mooie acties kan maken en dat ze echt een neus voor de goal heeft. Lisa toonde veel inzicht met haar mooie assist en wist ook een aantal goede acties te maken. Cheverny en Sara toonden vooral in de eerste helft veel strijdlust en hebben de aanvalsters van Overbos flink dwars gezeten. Sara wist ook weer mooi haar penalty te benutten. Kimberley toonde ook aan dat ze er helemaal voor wil gaan en deed goed storend werk op het middenveld. Liona liet weer zien dat ze het naar haar zin heeft op het middenveld en maakte vele meters in haar achtervolgingen van tegenstanders. Tamara durfde een paar keer een actie te maken langs de zijlijn en liet zich niet zomaar van de bal afzetten, terwijl Lara ook een paar keer op de juiste plek stond om aanvallen van de tegenstander te onderbreken. En dan hadden we natuurlijk Noa, die het echt verdient dat de uitslag een keer wat eerlijker laat zien hoe goed ze wel niet is. Ze heeft er enorm veel ballen uitgehouden en wist ook de helft van de penalty's fantastisch te stoppen.

 

We gaan er komende week weer voor! We hebben eigenlijk zelfs een extra training op woensdag, met de feestmiddag van FC Purmerend, dus dat gaat helemaal goed komen als we het volgende week thuis moeten opnemen tegen Fortuna Wormerveer. Iedereen is apetrots op de inzet van dit team en als deze meiden hard blijven werken en een betere conditie krijgen, dan weten we zeker dat we nog veel mooie dingen zullen gaan zien van onze MO11-1!

 

(En toen scheet de koe ook nog eens niet in onze vakken!)

 

Patrick Rijnders





De Blokkers MO11-2 - FC Purmerend MO11-1 8-0


 

Veel gemopper in de Weidevenne en Neck deze ochtend: de wekker ging vandaag namelijk op een onmogelijk vroeg tijdstip! Gelukkig wel met een belangrijke reden: de meiden van FC Purmerend MO11-1 moesten het vandaag opnemen tegen De Blokkers MO11-2. Het zou hun eerste bekerwedstrijd gaan worden. Ons team is eigenlijk pas net begonnen met voetballen. Negen meiden zonder echte wedstrijdervaring, die pas drie wedstrijden in de competitie hebben gespeeld. In eerste instantie in een veel te zware poule, vanaf nu gelukkig in de tweede klasse. Ook De Blokkers MO11-2 speelt in de tweede klasse, maar het is wel een team dat al een jaar samen speelt.

 

Eerste helft

Het verschil in ervaring was duidelijk te merken. De speelsters van De Blokkers konden elkaar al wat makkelijker vinden en maakten het onze verdediging behoorlijk moeilijk. Gelukkig hebben wij Noa in het doel staan, een meisje dat net pas is begonnen met keepen (dit was pas haar derde wedstrijd), maar die echt al prachtige reddingen wist te maken. Ze dook dapper op elke bal en heeft De Blokkers zo van meer doelpunten afgehouden. 

Onze verdediging bestond uit Isa, Sara en Cheverny. Ze hebben zich kranig geweerd tegen de meiden van De Blokkers, maar konden helaas niet voorkomen dat er al vrij snel een doelpunt viel. Ons middenveld, bestaande uit Kimberley, Liona en Meike, had het lastig tegen de verdedigers van De Blokkers. Vooral Meike heeft heel wat gevechten moeten voeren met de verdediging, die daarbij niet alleen maar de bal raakten. We konden dan ook in de eerste helft niet veel tegenover de aanvallen van De Blokkers stellen. Toch was het bij rust nog steeds 1-0, en aangezien het tegen het einde van de helft beter begon te draaien, gingen we vol goede hoop de kleedkamer in.

 

Tweede helft

De coaches en enthousiaste ouders van ons team zagen het helemaal zitten voor de tweede helft, en de meiden hadden er ook het volste vertrouwen in. We drongen meer aan en daarom was het ook zo ontzettend jammer dat De Blokkers er toch 2-0 van wisten te maken. Niet snel daarna moesten Isa en Meike geblesseerd van het veld af en daarmee was ons verzet eigenlijk gebroken. De Blokkers liepen snel uit naar 8-0 en daar konden zelfs de tegen het einde van de wedstrijd teruggekeerde Isa en Meike niks meer aan doen. Jammer! 

Maar... Zoals elke week zijn we trots op onze meiden, die keihard hun best hebben gedaan. Isa en Meike hebben voor heel wat gevaar gezorgd in de vijandelijke linies. Cheverny en Sara hebben keihard geknokt in de verdediging en daar behoorlijk wat goed werk verricht. Ze wisten ook allebei heel mooi hun penalty na afloop te benutten. Liona en Kimberley gaan elke week vooruit, hadden vandaag weer een paar goede acties, maar moeten zich nog wat minder af laten schrikken door de meiden van de tegenstander. Dat geldt eigenlijk ook voor Tamara en Lara, maar ook zij nemen mooie
stapjes vooruit.

De meiden van MO11-1 willen heel graag, en het gaat bij de trainingen en in de wedstrijden ook al steeds een stukje beter. We blijven gewoon keihard werken, meiden!

Verslag door Patrick Rijnders

Geen wedstrijdverslagen gevonden
Delen

voeg je eigen gadgets toe aan deze pagina!